Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/18214 K.2017/1945

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar birleştirilen davada davalılar ile davalılar ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacılar asıl ve birleşen davalarında, miras bırakan ...'nin maliki olduğu 25 parça taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı biçimde davalılara satış göstererek temlik ettiğini ileri sürerek, 21 parça taşınmaz yönünden miras payları oranında tapu iptali ve tescile, 4 parça taşınmaz yönünden de tazminata karar verilmesini istemişlerdir..

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuşlar; diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen mahkeme kararı, Dairece esas yönünden benimsenmiş; ancak, pay temliki yapılan taşınmazlar bakımından hükmün kuruluşundaki yanlışlığa değinilerek karar bozulmuş; mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, muvazaa olgusu benimsenmek ve Daire bozma ilamına uyulmak suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Temyiz eden bir kısım davalıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne var ki, karardan sonra dosyaya ibraz edilen belgelerden; asıl davanın davacılarının eldeki davadan kaynaklanan haklarını noterde düzenlenen 25.01.2017 tarihli alacağın temliki sözleşmesi ile dava dışı ...'ya devrettikleri ve ... vekiline vekaletname verdikleri, anılan vekilin de vekaletnemedeki feragat yetkisine dayanarak gerek asıl davanın davacıları ve gerekse ... adına davadan feragat ettiğini bildirdiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 311. maddesinde, feragatin kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğuracağı; 310. maddesinde ise, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman davadan feragat edilebileceği hükümleri düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 11.04.1940 gün ve 70 sayılı ve HGK'nun 21.11.1981 gün ve 1981/2-551 sayılı kararları uyarınca, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine engel oluşturan davadan feragat bakımından karar verme yetkisinin hükmü veren mahkemeye ait olduğu gözetilerek, bu konuda bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.