Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/18308 K.2018/13803

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukusal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir. Davacılar, mirasbırakanları ...’ın 289 parsel sayılı taşınmazdaki 8 nolu bağımsız bölümü bedelini ödemek suretiyle mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı ... adına tescil ettirdiğini ileri sürerek tapu kaydının iptaline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişler, aşamada isteklerini taşınmazın bedelinin davalılardan tahsiline olmadığı takdirde tenkis istemine hasretmişlerdir. Davalı, davanın reddini savunmuş, davalı ve dahili davalılardan ... ’un yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile bedel isteği yönünden davanın kabulüne dair verilen karar, Yargıtay 2. Hukuk Dairesince ‘’gizli bağış’’ şeklinde gerçekleştirilen işlemler hakkında 01.04.1974 tarih, ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının olayda uygulanamayacağı bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen karar Dairece onanmış, davacıların karar düzeltme talepleri üzerine terditli olarak talep edilen tenkis istemi yönünden inceleme yapılması gerektiği gerekçesi ile onama kararı kaldırılarak karar bozulmuş,

bozmaya uyularak tenkis isteğinin kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 6.736.363.636-TL tenkis bedelinin davalılardan tahsiline dair verilen karar Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2010/11419 Esas 2010/15203 Karar sayılı ilamı ile ‘’Somut olayda mirasbırakan ... 20.2.1990 tarihinde vefat etmiştir. Davalılara yapılan kazandırma, mirasbırakanın ölümünden bir yıldan daha önceki bir zaman olan 28.2.1977 tarihinde yapılmıştır.

Davacılar tarafından yapılan temlikin mafhuz hisse kurallarını bertaraf etmek kastıyla yapıldığını isbata yönelik bir delil de sunulmamıştır. Bu durumda davanın reddi gerekirken yazılı şekilde tenkise karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki davalılar vekilinin 8.7.1993 tarihli oturumdaki kabul beyanı dikkate alınarak kabul edilen miktar üzerinden, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tenkise karar verilmesi doğru görülmemiştir...Davacıların faiz talebi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.’’ gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, hükmüne uyulan bozma içeriğine uygun şekilde yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Ne var ki; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 326. maddesine göre Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca; davada kabul edilen kısım üzerinden sadece davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1996/349 Esas sayılı önceki kararda hükmedilen 13.472.727.272,00-ETL tenkis bedeli üzerinden bir kısım davalılar lehine de vekalet ücreti takdir edilmesi isabetsiz olmuştur.