Davacı idare; maliki olduğu 2774 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile 27777 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara davalının uzun süredir yapılanmak suretiyle müdahale ettiğini, önceki dönemler için istemiş oldukları ecrimisile ilişkin davanın derdest olduğunu ileri sürerek, 2011 yılına ait 32.805,00 TL ecrimisilin tahsilini istemiştir.
Davalı çekişme konusu taşınmazların kadastro mahkemesinde davalı iken belediyece kendilerine tahsis edildiğini ancak kadastro mahkemesince davacı ... tesciline karar verildiğinden tapularını alamadıklarını iyiniyetle bina inşa ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 2774 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile 27777 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların 8.8.2007 tarihinde hükmen ifraz sonucu ..ı adına tescil edildiği, imar uygulaması ile 7.7.2008 tarihinde arsa niteliği ile çekişme konusu taşınmazların yine Muratpaşa Vakfı adına sicil kaydının oluştuğu, dava açıldıktan sonra 19.02.2013 tarihinde mülkiyetinin satış yoluyla davalıya devredildiği,
taraflar arasında farklı dönemlere ilişkin olarak açılan ecrimisil davasının, davacı idarenin dava dışı başka kooparetiflere karşı açmış olduğu ecrimisil davalarıyla birleştirildiği ve 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin birleştirilerek görülen 2012/371E. 2013/354 E. Sayılı dava dosyasında karara bağlandığı, bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 2013/20888 E. - 2015/10760 K. Sayılı kararıyla bozulduğu ve halen derdest olduğu dosya kapsamı ile sabittir.
Her nekadar Belediye Meclisinin 16.10.1987 tarih ve 248 sayılı kararı ile çekişme konusu taşınmazların geldisi olan ... numaralı kadastral parselin davalı kooperatif ile birlikte başka kooperatiflere tahsis edildiği sabit ise de tahsis belgesi sahibine kişisel hak sağlayıp bu hak ayni hakla çatıştığı taktirde ayni hakka üstünlük tanınacağı tartışmasızdır.
Öte yandan, davalı kooperatif basit bir araştırma ile tahsisi yapan kurumun malik olmadığını tespit edebileceği halde bunu yapmadığı için kötüniyetli olduğunun kabulü gerektiği ve ecrimisilden sorumlu olacağı da kuşkusuzdur. Bu durumda ecrimisile karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.. Bir başka ifadeyle, davacının ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmesi kural olarak doğrudur. Temyiz eden davalı kooperatifin bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Temyiz eden davalı Kooperatifin diğer ve davacının temyiz itirazlarına gelince;
Ne varki; mahkemece, 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin birleştirilerek görülen 2012/371E. 2013/354 E. Sayılı dava dosyasının getirtilerek incelenmesi ve dava konusu yerlerin aynı olup olmadığının saptanması, aynı olduğunun belirlenmesi halinde dosyaların birleştirilip birleştirilmeyeceği hususlarının değerlendirilmesi, dava konusunun aynı yere ilişkin olduğunun belirlenmesi halinde, anılan dosyada belirlenen ve denetimden geçerek kesinleşen ecrimisil miktarına ... artış oranların yansıtılarak, belirlenecek ecrisimisile hükmedilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.
Hâl böyle olunca; tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.