KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2015/257 E., 2017/3700 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2017
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada; Davacı, davalı ile aralarında çekişme konusu taşınmazla ilgili kira sözleşmesinin süresinin bitmesine rağmen davalının taşınmazı tahliye etmediğini ileri sürerek davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine ilişin olarak verilen karar, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından ‘... Taraflar arasındaki akdi ilişkinin sona erdiği anlaşılmıştır. Bu tarihten sonra yeni bir kira sözleşmesi akdedilmediğinden davalı dava konusu yerde faaliyetine fuzuli şagil olarak devam etmiştir. Bu husus büyük şehir belediye başkanlığının 7.2.2005 tarihli encümen kararının 14 üncü maddesinde de açıkça anlaşılmaktadır.
Nitekim anılan encümen kararında davalı ...'ın dava konusu yerde faaliyetinin devamına,ecrimisil olarak belediyeye yaptığı ödemeye %15 oranında artış uygulanmasına karar verildiği de görülmektedir.HUMK. 74.maddesi uyarınca olayları açıklamak taraflara, hukuki niteleme ise hakime aittir.
Dava dilekçesindeki anlatıma göre davalının fuzuli şagil olduğu dava konusu taşınmazdan tahliyesi istendiğine göre, uyuşmazlığın fuzuli işgal sebebiyle el atmanın önlenmesi olarak değerlendirilmesi gerekir.
Davanın değeri 20625 TL olarak gösterildiğine göre mahkemece görev hususu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kira ilişkisinin varlığından sözedilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.’gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılamanın sonucunda görevsizlik kararı verilmiş, karar onanmış ve dosya görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş, yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile davalının taşınmaza el atmasının önlenmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2015/257, K. 2017/3700, 21 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama