Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/3261 K.2017/6014

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...'ın 45 parsel sayılı taşınmazını davalıya temlikine ilişkin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/239 Esas sayılı dosyası ile muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açtıkları tapu iptali ve tescil davasının kabul edilerek kararın derecattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, taşınmazın davalı tarafından tek başına kullanıldığını ileri sürerek, paya yönelik elatmanın önlenmesi ile murisin ölüm tarihi ile dava tarihi arası dönem için 5.000,00.-TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, paya yönelik elatmanın önlenmesine ve mirasbırakanın ölüm tarihi ile dava tarihi arası dönem için 3.857,00.-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ecrimisil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere; 1086 sayılı HUMK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2 maddesi uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890.00-TL'den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Kararı temyiz eden davacı yönünden ret edilen miktar (1.000,00-TL) temyiz kesinlik sınırı olan 1.890,00-TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayda da bir karar verilebilir.

Somut olayda, davacıların ecrimisil talebi 5.000,00-TL olup mahkemece 3.857,00-TL bedele hükmedilmiş olduğuna göre, reddedilen kısım olan 1.143,00-TL temyiz kesinlik sınırının içinde kaldığı anlaşıldığından, davacıların ecrimisile yönelik temyiz isteminin değerden Reddine.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı dava sonucunda verilen iptal kararları yenilik doğurucu değil açıklayıcı nitelik taşıdıkları için murisin ölüm tarihi itibariyle hüküm ve sonuçlarını doğuracağı; başka bir ifadeyle, davacının mirasçılıktan kaynaklanan mülkiyet hakkının murisin ölümüyle oluşacağı tartışmasızdır.

Somut olayda da mahkemece murisin ölüm tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için ecrimisile hükmedildiği anlaşıldığına göre, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir.