Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/3342 K.2015/4326

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi E.. Ç..'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, 9329 ada 8 parsel, C blok 3 numaralı bağımsız bölümün boşanma aşamasında olduğu eşi davalı tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını, kendisine payı oranında herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek 1.8.2012-1.5.2013 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kira bedellerinin kiracı tarafından kendi banka hesabına yatırıldığını ve aile harcamaları için kullanıldığını, apartman giderleri ve vergilerini ödediğini, boşanma davasının devam ettiğini, bu nedenle ecrimisil istenemeyeceğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 9329 ada 8 parsel, C blok 3 numaralı bağımsız bölümün davacı ve davalı adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama sonucunda dava konusu taşınmazın davalı tarafından kiraya verildiği, kira bedellerinin dava dışı kiracı tarafından davalı hesabına aktarıldığı saptanarak ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacı payına karşılık 1.8.2012 tarihinden 1.5.2013 tarihine kadar toplam 7.500,00.-TL ecrimisil isteğinde bulunmuş, bilirkişiden alınan raporda 1.8.2012 tarihinden 11.6.2013 tarihine kadar 5.183,00.-TL ecrimisil miktarı belirlenmiş ve mahkemece bu rapor ve ek rapor esas alınarak toplam 5.086,48.-TL ecrimisile hükmedilmiştir.

Oysa, 1.5.2013 tarihinden sonrası için talep bulunmadığı halde 6100 sayılı HMK.nun 26/1. maddesi hükmü göz ardı edilerek istek dışına çıkılmak suretiyle fazla ecrimisile karar verilmiş olması doğru değildir.