Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/3814 K.2017/6500

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 1886 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına 22.7.2011 tarihinden itibaren davalı tarafından ekip biçmek suretiyle müdahalede bulunulduğunu, sınır için koyduğu direk ve kazıkların çıkarıldığını ileri sürerek davalının müdahalesinin önlenmesine ve 22.7.2011 ile 30.10.2013 tarihleri arasındaki dönem için 500,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava dilekçesi tarafına tebliğ edildikten sonra ölçüm yaptırıp davacının taşınmazına müdahalede bulunduğunu öğrendiğini, müdahale kastının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, el atma istemi yönünden davanın kabulüne, ecrimisil istemi yönünden davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının kayden maliki olduğu 1886 parsel sayılı taşınmazın 03.09.2014 tanzim tarihli fen raporunda A harfi ile gösterilen 718,50 m²'lik bölümüne davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmadan el attığı saptandığına göre; davalının bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir.

Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Öte yandan bilindiği üzere. 5219 ve 5236 sayılı Kanun ile HUMK'.nun 427/2. maddesi uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890.00-TL.den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.