Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/4306 K.2018/943

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 800 ve 801 parsel sayılı taşınmazlara davalılardan ...’nın ev ve ahır yaptığını, davalı ...’in 801 parsel sayılı taşınmazın 1500m2’lik kısmını kullandığını, davalı ...’nin de 801 parsel sayılı taşınmazın 300 m2’lik bölümünü kullandığını, davalıları sözlü olarak uyarmasına rağmen, kullanıma son verilmediğini ileri sürerek, davalıların taşınmazlara el atmalarının önlenmesini ve taşınmaz üzerindeki davalı ...’ya ait yapıların yıkılmasını istemiştir.

Davalı ... karşı dava dilekçesinde, 800 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evi 1998 yılında yaptığını, 801 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ahırı ise 2003 yılında yaptığını, davacının da bizzat inşaatta yardım için çalıştığını, taşınmazların kendisine ait olduğunu sonradan öğrendiğini, 8 evin ve ahırın değerinin zeminden daha değerli olduğunu belirterek, 800 ve 801 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temliken tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... ve ..., davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, el atmanın önlenmesi ve ahırın yıkılması isteklerinin kabulüne, evin yıkımı ise fahiş zarar doğuracağından yıkım talebinin reddine, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı- karşı davacı ... tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.02.2018 Çarşamba günü saat 10.10 için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-