Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/4372 K.2018/942

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 139 parsel sayılı taşınmaza, davalılara ait evin taşkın olduğunu, davalıları uyarmasına rağmen tecavüzün giderilmediğini ileri sürerek davalıların taşınmaza el atmasının önlenmesine ve taşan binanın yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmaz üzerindeki yapının mevzuata uygun olarak yapıldığını, ruhsatının ve yapı kullanım izin belgesinin olduğunu ve iyi niyetli olduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.02.2018 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacı tarafa ait taşınmaza davalıların haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın bina yaptıkları saptanmak Türk Medeni Kanunu’nun 725.maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleşmediği gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğu gibi.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326/1 fıkrasında yer verilen ‘Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.’ düzenlemesi gözetilerek davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasında da bir isabetsizlik yoktur.