KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2015/440 E., 2015/2441 K.·Mahkemesi : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2015
- Tarihi
- 24/10/2013
- Numarası
- 2010/19-2013/910
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, mirasbırakanları .......... maliki olduğu 979 parsel sayılı taşınmazı davalı torunu ......... satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ayrıca davacılardan G.. T..'ın davacı F.. E..'nun miras hissesini de satın aldığını ileri sürerek, 979 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile, öncelikli olarak davacı G.. T.. adına tesciline, olmadığı takdirde miras payları oranında davacılar adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında davacılardan F.. E.. davasından feragat etmiştir.
Davalı, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davanın davacı F.. E.. yönünden feragat nedeniyle reddine, davacı G.. T.. bakımından ise çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olduğu gerekçesiyle kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacılardan Galip tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ............. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın davacı F.. E.. yönünden feragat nedeniyle reddine, davacı G.. T.. yönünden ise kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davacı G.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı tarafça yargılama sırasında 21.10.2013 tarihli makbuz ile yatırılan tamamlama harcı tutarının 10.023.75.TL olmasına karşın, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 4. bendinde bu miktarın “1.023.75.TL” olarak yazılması sonucu bu miktar gidere hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, anılan bentdeki “1023.75.TL” ibaresinin hüküm metninden çıkartılmasına yerine.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2015/440, K. 2015/2441, 19 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama