Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/4555 K.2015/7400

Taraflar arasındaki davadan dolayı Aliağa 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 22.05.2013 gün ve 2012/439 Esas 2013/328 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 25.11.2014 gün ve 15317-18297 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası Salih 'in 239 parsel sayılı taşınmazını 17.10.2006 tarihinde satış göstermek suretiyle davalı torunlarına devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payı oranında iptal ve tescile mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu parselin de aralarında bulunduğu murise ait taşınmazların İzmir 8. İcra Müdürlüğü'nün 2005/216 Esas sayılı dosyasında hacizli olduğunu ve cebri icrada ucuza satılmaması için aile içerisinde çözüm arandığını, bunun sonucunda da taşınmazı satın aldıklarını ve icra borcunun kapatılarak hacizlerin kaldırıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mirasbırakanın çekişmeye konu taşınmazı bedeli karşılığı davalılara devrettiği, muvazaanın sözkonusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş - hüküm Dairece onanmış, davacı vekili karar düzeltme istemiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, işin esası bakımından Dairenin onama kararında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin esasa yönelik karar düzeltme isteğinin HUMK'nin 440. maddesi uyarınca REDDİNE.

Ancak, mahallinde yapılan uygulama neticesinde düzenlenen 07.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değerinin 665.873.-TL, satış tarihindeki değerinin ise 393.715.-TL olarak belirlenmesine karşılık, aynı bilirkişilerce düzenlenen 19.04.2013 tarihli raporda; dava konusu taşınmazın tarla vasfı esas alınarak yapılan değerlendirme neticesinde dava tarihindeki değerinin 79.725,55.-TL, satış tarihindeki değerinin ise 44.573,30.-TL olduğunun bildirildiği, bu raporlar arasından mahkemece ek rapora üstünlük tanınarak değerlendirme yapılıp sonuca gidildiği,

o halde dava değerinin belirlenmesinde de ek rapordaki 79.725,55.-TL değerin esas alınması gerektiği, davacının miras payı oranında eldeki davayı açtığı da gözetildiğinde dava değerinin 15.945,11.-TL olduğu, yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına bu değer üzerinden vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile ilk düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen değer esas alınarak davalı taraf yararına fazla vekâlet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki, anılan bu husus, karar düzeltme isteği sırasında yapılan inceleme ile saptandığından ve değinilen husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 4.bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine 4.bent olarak " Yargılama sırasında davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 1.913,41.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, " ibaresinin yazılmasına,