Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/4874 K.2017/6354

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanları ...'nin 2897 ve 2898 parsel sayılı taşınmazlarındaki 1/2 payını ikinci evliliğinden olma davalı kızına satış suretiyle devrettiğini, yapılan temlikin bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, 2897 ve 2898 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu ve bedelinin miras bırakana ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma kastı ile yapıldığının saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre mirasbırakanın davalıya yaptığı temlikin mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik ve muvazaalı olduğu kanıtlandığından davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddine.

Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden değer olup, bu değer üzerinden yargılama gideri ve harca hükmedilmesi gerekir.

Ne var ki, dava konusu 2897 ve 2898 parsel sayılı taşınmazların 1/2'si murise ait iken davalıya devredildiği, davacının ...

1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/452 E -2012/212 K sayılı veraset ilamına göre mirasçı olduğu, taşınmazların keşfen belirlenen toplam değeri olan 328.000 TL'den davacının mirasçılık belgesindeki miras payının ½'sine (5/32’ye ) karşılık gelen dava değerinin 51.250 TL olduğu kabul edilerek, harcın buna göre hesaplanması gerekirken, taşınmazların tamamının değeri üzerinden harç alınması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,