Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/5308 K.2017/3186

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.04.2014 gün ve 87-73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediyesi vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, imar uygulaması ile paydaşı olduğu 27881 ada 1 parsel sayılı taşınmazın imar planında semt spor sahası içinde kalması nedeniyle yararlanamadığını, mülkiyet hakkının kısıtlandığını, imar parselinin geldileri olan 13197 ada 1 ve 12731 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda davalı belediyeye ait olan park ile diğer davalı şirkete ait çiçek seraları, ev ve müştemilatların olduğunu belirterek yıllık 500,00-TL’den 5 yıllık toplam 2.500,00-TL ecrimisil bedelinin yıl sonlarından itibaren işleyecek faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalı yönünden reddine dair verilen karar, Dairece ‘’...mahkemece çekişme konusu taşınmazda davacının payına isabet eden ve davalı ... Belediyesinin kullandığı yer nedeniyle bilirkişice tespit edilen miktarda haksız işgal tazminatı olan ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile fazla ecrimisilin hüküm altına alınması doğru değildir.’’ gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı ... Çiçekçilik ve Peyzaj Ltd.Şti. yönünden davanın reddine, davalı ... Belediyesi yönünden 864,70-TL ecrimsilin yasal faiziyle birlikte davalı ... Belediyesinden tahsiline karar verilmiştir.

Bilindiği üzere;14.07.2004 tarihli ve 5219 sayılı Yasa ile HUMK.’nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000,00.-TL olarak belirlenmiş, 5236 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 .-TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir hüküm bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.02.2005 tarih ve 2005/13-32 Esas 2005/85 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, kısaca kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen veya kabul edilen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Somut olayda davacı, 2500,00-TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sırasında bilirkişilerden alınan rapor ve davalının taşınmazı kullandığı dönemler gözetilmek suretiyle 864,70-TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalı belediyeden tahsiline karar verilmiş olup; hüküm sadece davalı tarafından kabul edilen miktara hasren temyiz edilmiştir.

Temyiz edilen miktar karar tarihi itibariyle 1.890,00.-TL'yi geçmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5219 sayılı Yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.