Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/5696 K.2017/7358

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 131 ada 33 parsel sayılı taşınmaza davalıların ev yapmak suretiyle müdahalede bulunduklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ile 03.08.2006 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için toplam 5.000,00 TL ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Davalılar, kullanımlarında olan evin bulunduğu yerin kadastro tespiti sırasında davacı adına tescil edildiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile elatmanın önlenmesine, 19.08.2011 ile dava tarihi arasındaki dönem için toplam 377,72 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Somut olayda; 377,72 TL ecrimisilin davalılılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, temyize konu edilen ecrimisil miktarının temyiz kesinlik sınırının altında olduğu, 1086 sayılı, HUMK'nun 26/09/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ve 5236 sayılı Yasa ile değişik 427. maddesi uyarınca bu gibi kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı gözetildiğinde hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların ecrimisile yönelik temyiz isteminin REDDİNE.

Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;