Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/5723 K.2017/7313

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...'in 159 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını oğlu Hasan’a temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ...'ın ölümünden sonra mirasçılarının bu güne kadar dava konusu taşınmazı kullandıklarını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazın bedeli ödenmek suretiyle alındığını, temlikten uzun süre sonra dava açılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen kararı davacılar vekili süresinde temyiz etmiş, mahkemece eksik temyiz posta masrafının yatırılması istenmiş, davacı tarafça, istenilen miktarın temyiz karar harcı olarak yatırıldığı belirtilmiş mahkemece 10.09.2014 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş, olmakla Tetkik Hâkimi ...' nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Hükmü temyiz eden davacıların 06.08.2014 tarihinde gider avansı adı altında dosyaya 45TL yatırdıkları mahkemece temyiz tebligat giderlerinin eksik yatırıldığı, 7 günlük kesin süre içinde mahkeme veznesine 100TL avansın yatırılmaması halinde temyizden vazgeçileceğine ilişkin davacılar vekiline 15.08.2014 tarihinde muhtıra tebliğ edildiği 19.08.2014 tarihinde davacı asil ... tarafından nisbi harç adı altında 100 lira yatırıldığı sabittir.

Verilen kesin süre içerisinde 100TL yatırılmış olup, bedelin harç adı altında yatırılması sonuca etkili olmadığından kararın temyiz edilmemiş sayılması yönündeki 10.09.2014 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına; karar verilip işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...'in, 159 parsel sayılı taşınmazdaki payını oğlu ...’a satış suretiyle temlik etmesinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının kanıtlanmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Davacıların işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince;

492 Sayılı Harçlar Kanununun Yargı Harçları ile ilgili bölümünde karar ve ilam harcının nisbi ve maktu olarak düzenlendiği, buna göre davanın reddi durumunda maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerektiği yine aynı yasanın 31. maddesine göre peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalığın istek üzerine iade edileceği açıktır.

Somut olaya gelince, hükmün 2. maddesinde Harçlar Kanunu gereği alınması gereken 13.102,54TL karar harcından peşin alınan 24,30TL’nin düşülmesine, kalan 13.078,24TL’nin davacılardan tahsiline şeklinde hüküm oluşturulmuş ise de, davanın reddine karar verildiğine göre maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken keşfen belirlenen değer üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;