Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/5806 K.2015/8592

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı U.. G.., davalının 10 yılı aşkın süredir apartmana ait olan garaj ve sığınağı depo olarak kullandığını, bu konuda açılmış olan Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/935 E. sayılı dosyası kapsamında yargılama devam ederken 2010 yılı Kasım ayında taşınmazı boşalttığını, ancak anahtarın hala kendisinde olduğunu, apartman sakinlerinin ve yönetimin davalının kullanımına rızaları olmadığını, bu durumu davalıya gerek sözlü, gerekse ihtarname ile bildirdiklerini, ancak davalının haksız işgaline devam ettiğini, davalının apartman yönetimine kullanım bedeli de ödemediğini ileri sürerek 1.1.2007 ile 1.10.2010 tarihleri arasındaki dönem için 3.000,00 TL ecrimisil isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Davalı, apartman yöneticiliğinin tüzel kişiliğinin bulunmadığını, yöneticinin taraf ehliyetine sahip olmadığını, dava konusu taşınmazda kendisinin de kat maliki olup apartmanın ortak yerlerini hiç bir zaman fiilen kullanmadığını ve buradan herhangi bir yarar sağlamadığını, ortak yerlerin anahtarının kendisinde olmadığını, ihtarnamenen muhatabının kendisi olmayıp bu ihtarnameden daha önce açılın 2009/935 E. sayılı dava aşamasında haberi olduğunu bildirerek davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verlmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 8232 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki kat irtifaklı 1 no'lu bağımsız bölüm dükkan ve 2 no'lu bağımsız bölüm dükkanın davalı adına, 6 no'lu bağımsız bölüm meskenin davacı İsmail Gündoğdu adına kayıtlı olduğu, Bakırköy 10.Noterliğinin 7.11.2008 tarihli ihtarnamesinde, apartmanın ortak yerlerinden garaj ve sığınağı boşaltması için davalının babası Hüseyin Çopur'a hitaben ihtarname keşide edildiği,

yine davalının babası Hüseyin Çopur aleyhine Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/935 E. 2011/517 K. sayılı dosyada ecrimisil isteği ile açılan davanın takip edilmeyerek açılmamış sayılmasına karar verildiği, apartman yöneticisine eldeki davanın açılması için yetki verildiği, taşınmazda yapılan uygulamada dava konusu yerin halihazırda boş olup kullanılmadığı, tasdikli projesinde kömürlük, kapalı otopark ve sığınak olarak göründüğü, tanık beyanlarına göre ecrimisil istenilen dönemde davalının kullanımında olduğu anlaşılmaktadır.

./..

Bilindiği üzere, bir uyuşmazlığın çözümünde hangi mahkemenin görevli olduğunun tespiti tamamen usulü bir meseledir. O nedenle görevli mahkemeyi belirlerken uygulanacak ilk kanun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)'dur. 6100 sayılı Kanun'un 2. maddesi Asliye Hukuk Mahkemelerinin, 4. maddesi de Sulh Hukuk Mahkemelerinin görev alanını belirlemiştir.

4. Maddenin (ç) bendi “Bu Kanun ile diğer kanunların, sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hakimini görevlendirdiği davaları, görürler.” şeklindedir. Bu noktada 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun Ek 1. maddesine baktığımızda “ Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir.” şeklinde olduğu görülmektedir.

Diğer yandan, aynı Kanun'un 19. maddesi” Anagayrimenkulün bakımı, korunması ve zarardan sorumluluk” başlığıyla düzenlenmiş, son fıkrasında “Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur” hükmü getirilmiştir. Öte yandan, ecrimisilin ise taşınmazın kullanılamamasından doğan zararın bir çeşit karşılanması olduğu bilinmektedir.

Bu nedenle dahi, ortak alana verilen zararın giderilmesi mezkur kanun kapsamında kalmaktadır.

Somut olaydaki uyuşmazlık, ecrimisil isteği açısından Kat Mülkiyeti Kanunu’nun Ek 1. maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı, bir başka ifadeyle bu uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde mi yoksa genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde mi görüleceği noktasında düğümlenmektedir.

Sonuç itibariyle; 634 sayılı Kanun hangi uyuşmazlıkları kapsamına aldığını tek tek saymamış ve ecrimisile ilişkin uyuşmazlığı ayırmamıştır. O halde, ecrimisile ilişkin uyuşmazlığın da ek 1. madde kapsamında kaldığı ve sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca, ecrimisil isteği bakımından işin Sulh Hukuk Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile esastan hüküm kurulması isabetsizdir.