Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/6087 K.2017/5019

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, mülkiyeti davacı vakıf adına kayıtlı 182 ada 11 Parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından haksız şekilde 10 yılı aşkın süredir yol olarak kullanıldığını,davacı vakfın dava konusu taşınmazın yan parseli olan 12 parsel sayılı taşınmazını boş arsa olarak kiraya verdiğini bunun emsal olduğunu ileri sürerek 01.11.2007-01.11.2012 tarihleri arası için toplam 44.400 TL ecrimisil bedelinin her aya ilişkin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın imar planında kısmen yapı adası, kısmen de yol gövdesinde kaldığını ve belediye imar programının kamulaştırılmalar bölümünde bulunmadığını, davacı vakfın emsal olarak dosyaya sunduğu dava konusu taşınmaza bitişik 12 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kira sözleşmesinin, kiraya verilen otoparkın usul ve yasaya aykırı olarak çalıştırıldığından emsal olamayacağını, çünkü vakıftan taşınmazı kiralayan kişinin herhangi bir işyeri açma ruhsatının bulunmaması nedeni ile otoparkın mühürlendiğini tespit ettiklerini, talep edilen ecrimisil bedelinin çok yüksek olduğunu, her ayın sonundan itibaren yasal faiz talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 07.11.2007- 01.11.2012 tarihleri arası için toplam 27.654 TL ecrimisilin her tahakkuk dönemi sonundan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak dvacıya verilmesine, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.