Dava, tapu kaydında pay düzeltimi istemine ilişkindir.
Davacılar, mirasbırakanları Kemal ’ın çekişme konusu 2037 ada 37 parsel sayılı taşınmazdaki payının, imar işlemleri sırasında eksik tescil edildiğini ileri sürerek, mirasbırakan üzerinde kalması gereken payın tespiti istemi ile eldeki davayı açmışlardır.
Davalı, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini belirterek görev itirazında bulunmuş, imar uygulamasının yapılıp kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini ileri sürmüş, davacının tapu kaydındaki paylarının artırılmasını istediğinden komşu parsel maliklerine de husumet yöneltilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; çekişme konusu 484.885 m2 yüzölçümündeki 2037 ada 37 parsel sayılı taşınmazın 1500/53010 payının 24/05/1956 tarihinde mirasbırakan Kemal tarafından satın alındığı, Karşıyaka 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1986/575 E. sayılı dosyasına göre, dava dışı Erdoğan ve Cuma Kaya’nın 2037 ada 37 parselde kayıtlı 1500/53010 hissenin tamamını Kemal Kasman’ın satmayı vaad ettiği, satış vaadi sözleşmesinin tapuya şerh verildiği ve bedeli ödendiği halde işlemleri yapmaktan kaçındığından bahisle tescil davası açtıkları, davalının davayı kabulü sebebi ile taşınmazın Erdoğan ve Cuma adına tesciline karar verildiği,
kararın 15/07/1987 tarihinde kesinleştiği. 2037 ada 37 parselin imar görerek 36915 ada 4 ve 5 parsellerin oluştuğu, 22/04/1988 tarihli tescil istem belgesi ile 36915 ada 5 parselin 502/626 payı ile, 36915 ada 4 parselin tamamı Kemal Kasman adına kayıtlı iken Karşıyaka 2. AHM’nin 1986/574 E. 1996/1018 K. sayılı kararı gereği Erdoğan ve Cuma ’nın adlarına tescili talep ettikleri, talepleri gereği adlarına tescilin sağlandığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, hükmen tescil kararı ile davacıların mirasbırakanı taşınmaz üzerindeki tüm hak ve yükümlülüklerini Erdoğan ve Cuma ’ya devretmiştir.
Kaldı ki, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda, 01/04/1985 tarihli müfettiş raporuna atıfta bulunularak, rapor tanzimine kadar olan tedavüllerde hisseler tesis edilirken yapılan yanlışlıkların belirlendiği, dava konusu parselde , 23/02/1953 tarihli işlemde paydaşlardan Ali Nasır ’in 570/8640 payı 53010/53010 olarak tedavül gördüğü için sanki tüm parsel ona aitmiş gibi işlem tesis edildiği, davacıların murisinin payının da bu hisseden geldiği, bu yüzden ıslah imar uygulamasından önce tapu kütüğünde 1500/53010 olarak hatalı yazılan payın 1500/803520 olması gerektiğinin bildirildiği, rapora göre ıslah imardan önce 1500/53010 olan ve 13720,57 m2’ye tekabül eden payın aslında 1500/803520 pay yani 905,17 m2 olması gerektiği belirtilmiştir.
Hal böyle olunca, tescile dayanak mahkeme kararının kesinleşme tarihi itibari ile davacıların taşınmaz üzerinde hak ve yükümlülüklerinin kalmadığı, dolayısıyla taraf sıfatlarının olmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davalı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.