Dava elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir .
Davacı, 293 parsel sayılı taşınmazın hissedarı olduğunu, davalıların, rızası olmaksızın taşınmazındaki ahırı yıktıklarını, taş yığınları koymak ve muz ağacı dikmek suretiyle tecavüzde bulunduklarını ileri sürerek davalıların müdahalelerinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, dava konusu alanın kendi taşınmazları içerisinde yer aldığını, ayrıca davacının, davalılara ait taşınmaza tecavüzde bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, çaplı tapu kaydı esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine,toplanan delillere göre dava konusu 293 parsel ve diğer parsellerle ilgili olarak 1968 yılında üretilen paftasında bazı hataların olduğu ve 3402 sayılı kanunun 22/a maddesi uyarınca kadastro haritalarının yenilenme işlemlerinin tamamlanması sonrasında hatanın giderilebileceği bilirkişi tarafından belirtilmişse de henüz çalışmaya başlandığına dair dosya kapsamında bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Ayrıca davacıya ait ahırın kimin tarafından yıkıldığı ve taş yığınlarını taşınmaza kimin koyduğu hususunda taraflar arasında muaraza bulunmaktadır.Söz konusu iddialarla ilgili olarak yapılan keşif ve araştırma tarafların haklılık durumunu ortaya koyacak nitelikte değildir.
Hal böyle olunca, mevcut kayıtlar esas alınarak dava konusu taşınmazdaki ahırın kimin tarafından yıkıldığı ve taş yığınlarını taşınmaza kimin koyduğu hususunda hükme elverişli,yeterli araştırma yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi isabetli değildir.
Davacının,temyiz talebinin belirtilen nedenlerle kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.