KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2015/7790 E., 2015/8279 K.·Mahkemesi : İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2015
- Tarihi
- 22/11/2012
- Numarası
- 2011/120-2012/413
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, davacı kayyımın, dava konusu 95 parselde kayıt maliki bulunan S..T.. mirasçılarını temsilen mülkiyet hakkına dayalı olarak haksız işgalden kaynaklanan ecrimisil isteği ile eldeki davayı açtığı ancak dava dilekçesinde gösterilen değeri harçlandırmadığı anlaşılmaktadır.
Ne var ki, somut olayda kayyım, Hazineyi temsilen hareket etmemekte, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 427/1. Maddesi ve 3561 sayılı Yasanın 2.maddesi gereğince kayyımlık görevi gereği gaip kişinin anılan taşınmazdaki hak ve menfaatlerini korumak için tasarrufta bulunmaktadır. Bu durumda; harçtan muaf olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.
Hemen belirtilmelidir ki, harca tâbi nitelik taşıyan bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için başvurma harcının ve peşin harcın alınması gerekeceği, harç ikmali sağlanmaksızın davanın devamına ve yargılamanın sürdürülmesine 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30. ve 32. madde hükümleri uyarınca olanak bulunmadığı tartışmasızdır.
Diğer taraftan, hükümle birlikte karar ve ilam harcının davalıdan alınmasına karar verilmiş olması da, değinilen koşulların yerine getirildiği sonucunu doğurmaz.
Hâl böyle olunca, dava açılırken yatırılması gereken harcın davacı kayyımdan tahsil edilmesi, bu gereklilik yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi yerine, işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2015/7790, K. 2015/8279, 4 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama