Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/11513 K.2019/4948

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mirasbırakan annesi ...’in 264, 321, 322 ve 1338 sayılı taşınmazlarını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı çocuklarına temlik ettiğini, bunlardan 322 parsel sayılı taşınmazın sonradan 3.kişiye satıldığını ileri sürerek, tapu iptali-tescil ve tazminat isteklerinde bulunmuştur. Davalılar, iddialarının haksız olduğunu, aralarında düzenlenen sulhname ile davacının bedel aldığını ve başkaca dava açmayacağını bildirdiği halde bu dava ile mükerrer hak talep ettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın 23.5.1995 tarihinde vefat ettiği, 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, ayrıca taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesine yönelik düzenlenen sulhnamede davacının haklarından feragat ettiği gerekçeleriyle davanın reddine dair verilen karar Dairece ‘’... Davaya konu edilen 4 parça taşınmazın kadastro tespitinin 1972 yılında yapıldığı, mirasbırakanın ise tespitten sonra 23.05.1997 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin somut olayda uygulanamayacağı tartışmasızdır.

Hâl böyle olunca, işin esasına girilerek gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması, tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilmesi, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir... "gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının miras payları karşılığında bedel aldığının ispatlandığı, talep edebileceği bir hakkının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; taraflar arasındaki 20.05.2004 tarihli sulhnamenin tarafların diğer mirasbırakanı Mehmet’ten intikal eden taşınmazlar ile mirasbırakan Rukiye’nin dava konusu olmayan diğer taşınmazları hakkında düzenlendiği, davaya konu edilen temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amacı ile yapıldığının TMK'nun 6 ve HMK'nun 190. maddeleri gereğince usulünce kanıtlanamadığı gözetilerek,