Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/1362 K.2018/15766

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/23 Esas, 2000/186 Karar sayılı veraset ilamında mirasbırakan dedesi Mahmut ...’in mirasçısı gösterilmesine rağmen kendisi ketmedilmek suretiyle mirasbırakandan intikal eden 102, 104, 106, 108, 109, 22, 26, 27, 29, 34, 38, 41, 46 ve 99 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına intikalinin yapıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamı uyarınca adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükümden sonra davacı vekili 08.10.2015 tarihli dilekçe ile iptal ve tescile karar verilen oranların yanlış yapıldığından bahisle hükmün tavzihini istemiş, mahkemece, tavzih isteğinin reddine karar verilmiştir.

Tavzih kararı, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ketmi verese hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davacı vekili 03.11.2015 tarihli dilekçesi ile 22 parsel ile davalı ... adına kayıtlı diğer taşınmazlar bakımından tavzih isteğinde bulunmuş, mahkemece tavzih isteğinin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 305. maddesinde; “1-Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında teraddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. 2-Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” hükmüne yer verilmiştir.