Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/13766 K.2020/1499

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan eşi ...’nun, ölmeden 5-6 ay kadar önce mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu 763 ada 14 parsel sayılı taşınmazı ilk evliliğinden olma davalı oğluna satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tescilini, olmadığı taktirde taşınmazın rayiç değerinden saklı payına isabet eden değerin ödenmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakan ile davacının evliliğinden hiç kimsenin haberi olmadığını, mirasbırakanın ileri yaşı ve hastalıkları nedeniyle muvazaalı bir evlilik olduğu şüphesini taşıdıklarını, mirasbırakan ile davacının ortak bir hayat kurmadıklarını, 06.07.2004 tarihli mal ayrılığı rejimi sözleşmesine göre mirasbırakanın mal varlığı üzerinde dilediği gibi tasarruf yetkisi bulunduğunu, ayrıca akciğer kanseri olan mirasbırakanın tedavi giderleri için yaptığı harcamalar ile hizmet ve emeğine karşılık diğer kardeşlerin de rızasıyla temlikin yapıldığını, mirasbırakanın yurt dışında yaklaşık 6 ay tedavi gördüğünü ve bu süreçte yanında olduğunu, emek ve hizmetin de semen olabileceğini, temlikin mirastan mal kaçırma amacıyla yapılmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının miras payı oranında iptal tescile karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.03.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin değinilen yöne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değeri taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların payına isabet eden değerdir.

Somut olayda, dava 29.000 TL üzerinden 430,65 TL peşin harç yatırılmak suretiyle açılmış, keşfen dava konusu 763 ada 14 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle değeri 130.975,00 TL olarak saptanmış olup davacının ¼ miras payına isabet eden değerin 32.743,75 TL olduğu ve davacı tarafça 03.03.2014 tarihinde 290,00 TL tamamlama harcı yatırılmak suretiyle harcın ikmal edildiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, dava değeri olan 32.743,75 TL üzerinden nispi karar ve ilam harcı ile davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davacının miras payına isabet eden değer göz ardı edilerek dava konusu taşınmazın tamamının değeri üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedimesi doğru değildir.

Ne var ki; değinilen husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün üçüncü bendinde yazılı “492 sayılı Harçlar Yasasının 21. maddesi gereğince 8.946,90 TL olarak hesap edilen karar harcından yatan 720 TL harcın mahsubu ile kalan 8.226,90 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir olarak irat kaydına,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 2.236,72 TL nispi karar ve ilam harcından 430,65 TL nispi peşin harç ile 290,00 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 1.516,07 TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına” cümlesinin yazılmasına;

hükmün dördüncü bendinde yazılı “Davacı vekili için AAÜT'nce belirlenen 13.228,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 3.929,25 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına,

davalı vekilinin değinilen yönlere ilişkin yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davalı vekili için 2.540.00.