Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/14681 K.2020/454

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan dedeleri ...’a ait 837 parsel sayılı taşınmazın davalı vekil ... aracılığıyla davalı ...’ya satış suretiyle devredildiğini, işlemlerin mirasbırakanla birlikte yaşayan davalı oğlu ...’ın yönlendirmesiyle, mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olarak gerçekleştirildiğini, taşınmazın sonrasında iki kez daha el değiştiriğini, davalı ...’nin dava konusu taşınmazın satışından sonra kendisine daire aldığını, satış tarihinde 76 yaşında ve alzheimer hastası olan murisin mal satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek miras payları oranında uğradıkları zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalılar ... ve ..., iddiaların doğru olmadığını, dava konusu taşınmazın Milli Emlak Müdürlüğü tarafından mirasbırakana satıldığını, ancak taksitleri ödeyemeyen mirasbırakanın taşınmazını satışa çıkardığını ve çevresine haber verdiğini, yatırım yapmak isteyen davalı ...’nın taşınmazı satın aldığını, satış işleminden bir gün önce kalan 3.000 TL taksidin Mal Müdürlüğüne ödendiğini ve borcun kapatıldığını, ayrıca mirasbırakana 7.000 USD verildiğini, bu paranın muris tarafından döviz hesabına yatırıldığını, sağlığında mirasbırakanla ilgilenmeyen davacıların şimdi kötüniyetli olarak dava açtığını, mal kaçırma kastının ve muvazaanın bulunmadığını; diğer davalı ... husumetin kendisine yönlendirilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-