Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/16616 K.2020/1341

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ...’ın mülga 2510 sayılı Kanun uyarınca Mahalli İskan Komisyonunun 22.12.1992 tarihli kararı ile hak sahibi yapıldığını, davalının evlendikten sonra bu kez de Mahalli İskan Komisyonunun 29.06.1998 tarihli kararı ile hak sahibi yapıldığını, davalı ... adına mükerrer tahsis yapıldığının anlaşılması üzerine Mahalli İskan Komisyonunun 15.06.2011 tarih 2011/53 sayılı kararı ile ebeveyninin yanında topraklandırılması nedeniyle hak sahipliklerinin iptaline karar verildiğini ileri sürerek dava konusu 672 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 6495 Sayılı Kanun ile 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası gereğince 2510 Sayılı Yasa döneminde hak sahibi olanların herhangi bir koşul aranmadan hak sahipliklerinin devam edeceği, hak sahipliğinin iptaline ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-