Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/17266 K.2017/1096

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’ın maliki olduğu 134 ( yeni 224 ada 3 ), 979, 800 ve 672 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla kardeşi ...nin oğlu olan davalıların murisi ...’a 21/04/1967 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile,

maliki olduğu 283, 365, 155, 38, 231, 133, 426, 7, 762 ve 1064 parsel sayılı taşınmazlarını da yine davalıların murisi ...’a satış suretiyle devrettiğini, ...’ın da zaman içerisinde 283, 365, 155, 38, 231, 133, 426, 7, 762 ve 1064 parsel sayılı taşınmazları 3. kişilere sattığını, davalıların murisi...’e yapılan temliklarin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek çekişme konusu 134 ( yeni 224 ada 3 ), 979, 800 ve 672 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde anılan taşınmazlar yönünden saklı paylarına tecavüz eden kısmın tenkisini,

3. kişilere satılan diğer taşınmazlar yönünden ise fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişler, davacılardan ... 21/11/2007 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiş, yine davacılar vekili tarafından yargılama sırasında 7, 133 ve 1064 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davadan feragat edilmiştir.

Davalılar, çekişme konusu 134 ( yeni 224 ada 3 ), 979, 800 ve 672 parsel sayılı taşınmazların ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000/425 E 2005/296 K sayılı ilamı ile adlarına tescil edildiğini, bu ilamın kesin hüküm teşkil ettiğini, yine davacı ...’ın 22/02/1979 tarihli, bir kısım davacıların murisi ...’ın da 23/10/1978 tarihli dilekçeler ile satış vaadi sözleşmesinin gerçek olduğunu kabul ettiklerini, davacıların saklı paylarının bulunmadığı gibi tenkis isteği yönünden hak düşürücü sürenin geçtiğini bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ...’ın davasından feragat ettiği, davacıların 7, 133 ve 1064 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davalarından feragat ettikleri, çekişme konusu 134 ( yeni 224 ada 3 ), 672, 800 ve 979 parsel sayılı taşınmazlar yönünden muvazaa iddiasının ispatlanamadığı ve diğer taşınmazlar bakımından ise Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili (... hariç) tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.03.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat İsmet Ulaş geldiler, davetiye tebliğine rağmen davacı ... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 21.04.1967 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile devredilen çekişme konusu 134 (yeni 224 ada 3), 979,800 ve 672 parsel sayılı taşınmazlar ile 155, 365, 426 ve 762 parsel sayılı taşınmazlar bakımından muvazaa olgusunun ispatlanamadığı ve ayrıca 155, 365, 426 ve 762 parsel sayılı taşınmazlar yönünden Kadastro Kanunu'nun 12/3.

Maddesinin uygulanamayacağı, diğer çekişme konusu 38, 231 ve 283 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise Kadastro Kanunu'nun 12/3. Maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre gözetilerek karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacılar vekilinin ( ... hariç) temyiz itirazı yerinde değildir.