Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/18546 K.2020/2526

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, 132 ada 1 ve 2, 133 ada 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10, 134 ada 1 parsel sayılı taşınmazların 442 sayılı Köy Kanunu ek 12. maddesinde belirtilen yasal şartlar oluşmaksızın yapılan dağıtım işleminin yok hükmünde olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescile karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, sûbut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı ve katılma yoluyla bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...'nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği gibi; taşınmazın aynına ilişkin davalarda hükmedilecek vekalet ücreti, dava edilen taşınmazların dava tarihindeki ve harcı tamamlanan değeri üzerinden nispi oranda belirlenir.

Eldeki dava, harçtan muaf olan Hazine tarafından 50.000,00TL değer gösterilmek suretiyle açılmış ve bu değer üzerinden sonuca gidilmiştir. O halde, davalılar yararına 50.000TL değer üzerinden nispi oranda vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.