Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/1857 K.2019/2337

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.04.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan ... ve vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...'in mirastan mal kaçırma amacını gerçekleştirmek için davalı oğullarıyla arasında görülen dava sonucunda ... parsel sayılı taşınmazının oğulları adına tescilini sağladığını ileri sürerek payları oranında tapu iptali-tescile, aksi takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazın kesinleşen mahkeme kararı ile adlarına tescil edildiğini ve aradan 25 yıl geçtiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakan ile davalılar arasında gerçekleşen tüm işlemlerin muvazaalı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, dava konusu ... parsel (189 m2. arsa) sayılı taşınmaz mirasbırakan ... adına kayıtlı iken, diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla açılan ve mirasbırakanın oğulları ile mirasbırakan arasında görülen 1988/561 Esas sayılı dava sonucunda taşınmazın davalılar adına tescilinin sağlandığı saptanmak ve bu şekilde muvazaa olgusunun gerçekleştirildiği benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.

Ancak, yargılama sırasında 141.750,00 TL değer üzerinden noksan harç tamamlandığına göre, anılan değer üzerinden davacılar yararına vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir.

Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından; hükmün 3. bendinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine"Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13. maddesine göre belirlenen 13.740,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine," cümlesinin eklenmesine,