KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2016/3000 E., 2018/911 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2018
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, maliki olduğu 1753 ada 32 parsel sayılı taşınmazda bulunan 9 nolu bağımsız bölümün dava dışı ...'e temlik edilmesi amacıyla yeğeni olan davalı ...'ya vekalet verdiğini ancak vekilin taşınmazı kuzeni olan diğer davalı ...'e temlik ettiğini, ... de taşınmazı tekrar vekil davalı ...'a devrettiğini, satışlardan bedel almadığını, davalıların el ve işbirliği içinde hareket ederek vekalet görevinin kötüye kullanıldığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.
Davalı ..., dava konusu taşınmazı dava dışı dayısı ... talimatına istinaden evi geri vermek şartıyla temellük ettiğini, evin alımı ve diğer davalıya satımı sırasında para ödemediğini belirtmiş, yargılama aşamasında ise satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., iddiaların doğru olmadığını, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, vekalet görevinin kötüye kullanıldığı iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinden sonra katılma yoluyla davalı ... vekili tarafından süresinde ve duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.02.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ..., Av. ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen karşı temyiz eden davacı ... vekili Avukat, davalı ... ... gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2016/3000, K. 2018/911, 13 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama