Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/5342 K.2016/4453

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacı Kayyımın dava açılırken yatırılması gereken dava harçlarını yatırmadığı ve davanın bu şekilde sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; davacı kayyım, gaip kişilerin hak ve menfaatlerini korumak üzere 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun uyarınca atandığına ve kayyım sıfatıyla temsil ettiği gaip kişilerin hak ve menfaatini korumak için eldeki davayı açtığına göre, Hazineyi temsilen hareket ettiği ve 492 sayılı Harçlar Kanunu kapsamında harçtan muaf olduğu söylenemez.

Diğer taraftan, kayyımlığa dayanak teşkil eden 3561 sayılı Kanun'un 2. maddesinde “Kayyımlıkla ilgili işlemler, her türlü vergi, resim, harç, katkı payı gibi mali yükümlülüklerden müstesnadır.” hükmüne yer verilmiş ise de, burada yargı harçlarından bağışıklığa ilişkin özel bir düzenleme bulunmamaktadır(HGK'nun 12.10.2011 gün ve 2011/3–629 E. 2011/613 K. sayılı ilamı).

Öte yandan, harca tabi nitelik taşıyan bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için başvurma harcı ve peşin harcın alınması gerekeceği, harç ikmali sağlanmaksızın davanın devamına ve yargılamanın sürdürülmesine 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30. ve 32. madde hükümleri uyarınca olanak bulunmadığı; bunun yanında, anılan hususunun kamu düzeni ile ilgili olduğu ve temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın resen gözetileceği kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca, dava açılırken yatırılması gereken başvuru harcı ile peşin harcın davacı Kayyımdan tahsil edilmesi, bu gereklilik yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.