Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/641 K.2018/14843

Taraflar arasında birleştirilen görülen tapu iptali ve tecsil ile trafik kaydının iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kısmen kabulü, birleştirilen davanın kabulü ilişkin olarak verilen karar davacı ... vekili ile davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile trafik kaydının iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Asıl davada davacı, mirasbırakan babası...’dan kalan ... plaka sayılı ticari taksi ile 309 ada 15 sayılı parseldeki 11 no’lu bağımsız bölümün intikal işlemlerinin yapılabilmesi amacıyla dava dışı bir kişiye 27.10.1999 tarihinde vekalet verdiğini, anılan vekalet ile.... plaka sayılı ticari araçtaki miras payının doğrudan davalıya, 11 no’lu bağımsız bölümdeki miras payının ise önce dava dışı kardeşi ...’a, ... tarafından da davalıya devredildiğini, işlemlerin muvazaalı olduğunu, kendisine bir bedel ödenmediğini ileri sürerek, dava konusu ticari araç ile bağımsız bölümün tescil kayıtlarının iptalini ve miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Birleştirilen davada davacı, mirasbırakan babası...’dan kalan ... plaka sayılı ticari taksideki miras payının, o dönem reşit olmaması nedeniyle annesi ...’ın velayeten verdiği vekaletname ile davalıya satış yoluyla devredildiğini, satışın muvazaalı olduğunu, kendisine ve annesine herhangi bir bedel ödenmediğini ileri sürerek, dava konusu ticari aracın tescil kaydının iptalini ve miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Asıl ve birleştirilen davalarda davalı, davacıların özgür iradeleri ile verdikleri vekaletnameler uyarınca bedeli karşılığında çekişmeli miras paylarını temlik aldığını, satışların geçerli olduğunu, aksinin yazılı delil ile kanıtlanması gerektiğini bildirip, davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile; dava konusu ... plaka sayılı araçta davacı ...’ın miras payı oranında hak sahibi olduğunun tespitine, dava konusu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine, birleştirilen davanın kabulü ile; dava konusu ... plaka sayılı araçta davacı ...’ın miras payı oranında hak sahibi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Mirasbırakan...’ın 05.12.1998 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak dava dışı eşi ..., davacı çocukları ... ve ... ile davalı çocuğu ... ve dava dışı çocuğu ...’ı bıraktığı, ...

14. Noterliğince düzenlenen 27.10.1999 tarihli ve ... yevmiye no’lu vekaletname ile; kendi adına asaleten, ... adına vekaleten ve reşit olmayan 15.04.1982 doğumlu davacı ...’a velayeten ...’ın ve davacı ...’ın bizzat, mirasbırakan... adına kayıtlı bulunan ... plaka sayılı 1993 model ... marka otomobil cinsindeki arac için intikal yaptırmaya, ruhsat çıkarmaya vs, ruhsat çıkarıldıktan sonra da ...’a dilediği zaman, dilediği bedel ve koşullarda satmaya, birlikte veya ayrı ayrı olmak üzere .... ve ....’i vekil tayin ettikleri, ...

14. Noterliği’nin 28.12.1999 tarih ve ... yevmiye no’lu plaka devir sözleşmesi ile; ..., ..., ... ve ... adına vekaleten ...’nın, mirasbırakan...’dan intikalen gelen ... plaka sayılı 1993 model ... marka otomobilde bulunan ticari plakadaki miras paylarını toplamda 7.000.000.000 ETL’ye ...’a satış suretiyle temlik ettiği, ..., ..., ... ve ...’ın bizzat;

mirasbırakan ...’den intikalen gelen kat irtifakına ayrılan 11 no’lu meskenin ½ payındaki miras paylarını 08.11.2004 tarih ve ... yevmiye no’lu akit ile 8.500.000.000 ETL’ye ...’a satış suretiyle temlik ettikleri, ...’ın da çekişmeli taşınmazdaki ½ payı 25.10.2009 tarih ve 10791 yevmiye no’lu akit ile 9.000,00 TL’ye ...’a satış yoluyla devrettiği kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, asıl davada davacı ... intikal işlemleri için vekalet verdiğini ancak vekalet görevinin kötüye kullanıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Ne var ki, asıl davaya konu 11 no’lu bağımsız bölümün ½ payındaki miras payını davacı ... 08.11.2004 tarih ve 9617 yevmiye no’lu akit ile bizzat kardeşi...’a satış yoluyla devretmiştir. Yapılan devirlerde vekaletname kullanılmadığından vekalet görevinin kötüye kullanıldığından da bahsedilemez. O halde, çekişmeli 11 no’lu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK’nın 190. ve 4721 sayılı TMK’nın 6. maddeleri uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda, davacı ...’ın bizzat ve diğer davacı ... adına velayeten annesi ...’ın 27.10.1999 tarihinde verdiği vekaletname kullanılmak suretiyle dava konusu ... sayılı ticari taksi plakasındaki miras paylarının 28.12.1999 tarihinde davalı ...’a devredildiği,

bu devirden sonra davacı ...’ın bizzat muris....’den kalan 11 no’lu bağımsız bölümün ½ payındaki miras payını da 08.11.2004 tarihinde diğer davacı kardeşi ...’a devrettiği, ...’un da 25.10.2009 tarihinde davalı ...’a devrettiği, davacı ...’nin ticari taksi plakasının vekaleten devredildiğini en baştan itibaren bildiğinin birleştirilen davadan davacı tanığı olarak dinlenmesi sırasında verdiği beyanlardan anlaşılmaktadır.

Bu durumda, ticari taksi plakasının vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle devredilmesi iddiası karşısında 2004 yılında davacı ...’nin çekişmeli bağımsız bölümdeki miras payını da devretmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki vekalet görevinin kötüye kullanılması nedenine dayalı davalarda herhangi bir hak düşürücü ya da zamanaşımı süresi bulunmadığı muhakkak ise de, davacı ...’nin 2009 yılında yapılan temlikten çok sonra eldeki davayı açmasının da iddialarının aksini desteklediği,

yine birleştirilen dava davacısı ...’ın da ticari taksi plakasının devrinden sonra çekişmeli bağımsız bölümdeki ½ payı 2009 yılında davalıya devrettiği, ayrıca tarafların annesi ve ortak tanık ...’ın, ticari taksi plakası devri nedeniyle davacıların miras paylarını aldığını beyan ettiği, dosya kapsamındaki diğer delil ve tanık beyanları uyarınca da davacıların iddialarını kanıtlayamadıkları sonucuna varılmaktadır.