Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/6674 K.2019/2178

Taraflar arasında görülen alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.03.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... ve vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, vekalet ilişkisinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.

Davacı; 666 nolu parseldeki payının vekili olan davalı aracılığıyla dava dışı Kooperatif'e satıldığını, ancak davalı vekilin satış bedelini ödemediğini ileri sürerek tahsilini istemiştir.

Davalı; davacının, taşınmazdaki payını daha önce dava dışı ...'a sattığını ve parasını aldığını, yapılan bu satışı ileride kayda geçirmek amacıyla kendisine vekalet verildiğini, kendisinin de davaya konu payı ...'ın isteği üzerine dava dışı Kooperetif'e sattığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya vekaleten yaptığı satış nedeniyle 109.250, TL satış bedelini aldığının resmi akitte yazılı olduğu, bu bedelin davacıya ödendiğinin de kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, 666 parsel sayılı taşınmazda davacı ...'e ait olan 11/1920 payın, davacı tarafından 21.11.1995 tarihli vekaletnameyle yetki verilen davalı ... tarafından vekaleten 04.02.2015 tarihinde 109.250,00-tl bedelle dava dışı Kooperatif'e satıldığı getirtilen resmi akit tablosuyla sabittir.

Ne var ki, dosyaya ibraz edilen 05.10.1995 tarihli noter satış vaadi sözleşmesinde; davacı ... adına vekaleten hareket eden ...'in, 666 nolu parseldeki davacıya ait payı ...'a sattığı ve bedelini peşin olarak aldığının belirtildiği görülmektedir.

O halde, uyuşmazlığın esası bakımından anılan satış vaadi sözleşmesinin değerlendirilmesinde zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, 05.10.1995 tarihli noter satış vaadi sözleşmesinin onaylı bir suretinin dosyaya getirtilerek değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.