Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/7440 K.2019/3047

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın asıl davada; bağışlamaya konu ... ve ... sayılı parseller yönünden tenkise, ..., ... ve ... ( ... sayılı parselin ifrazı ile ... ve ... ) sayılı parseller yönünden iptal ve tescile, feragat edilen ... sayılı parsel yönünden davanın reddine, birleştirilen davada; ...,... ve ... sayılı parseller yönünden iptal ve tescile, tenkis isteği olmadığından ... sayılı parsel yönünden davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile tenkis; birleştirilen dava ise, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar ..., ... ve ..., asıl davada; mirasbırakanları ...’nin maliki olduğu ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarından bir kısmını bağış yoluyla bir kısmını ise satış suretiyle davalılara devir ettiğini, satış işleminin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, yapılan bağışlama ile de saklı paylarına el atıldığını ileri sürerek,

tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, mümkün olmazsa tenkisini istemişler, yargılama sırasında ... sayılı parsele yönelik taleplerinden feragat etmişler, birleştirilen davada ... ve ..., mirasbırakanları ...’nın ... sayılı parselini davalı ... ...’a bağışladığını, ...,... ve ... sayılı parsellerini ise davalı ...’ye, ...’nin de diğer davalı ...’ya sattığını, tüm işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl davada; bağışlamaya konu ... ve ... sayılı parseller yönünden tenkise, ..., ... ve ... ( ... sayılı parselin ifrazı ile ... ve ... ) sayılı parseller yönünden iptal ve tescile, feragat edilen ... sayılı parsel yönünden davanın reddine, birleştirilen davada; ...,... ve ... sayılı parseller yönünden iptal ve tescile, tenkis isteği olmadığından ... sayılı parsel yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, mirasbırakan ...’nin dava konusu ... sayılı parseldeki 2/4 payı ile ... sayılı parseldeki 587/1029 payını ...’ye ve ... sayılı parselin tamamını ...’ye 24.01.1997 tarih ve 116 yevmiye no’lu işlemle bağışladığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere, bağış yoluyla yapılan temliklerde 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanma imkanı yoktur.

Eldeki davada, mirasbırakanın dava konusu ..., ... ve ... sayılı parsellerdeki paylarını bağış yoluyla temlik ettiği gözetildiğinde anılan taşınmazlar yönünden şartları varsa ancak Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 560 ilâ 571. maddeleri arasında öngörülen tenkis davasına konu olabileceği, bağış yoluyla gerçekleştirilen temliklerde muvazaa olgusunun dinlenemeyeceği açıktır.

O halde, asıl davada ... ve ... sayılı parseller yönünden tenkise hükmedilmesinde, birleştirilen davada ise tenkis isteği bulunmadığından ... sayılı parsel yönünden davanın reddedilmesinde kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacılar vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, denetime elverişli olarak verildiği anlaşılan 17.03.2014 tarihli bilirkişi ... tarafından sabit tenkis oranının tespit edildiği raporun, hükme esas alınmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, ... ve ... sayılı parseller yönünden hükmedilen bedelde aynı isabetin sağlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, asıl davaya konu ... ve ... sayılı parseller yönünden; sabit tenkis oranına uygun olarak bölünemeyecekleri tespit edildikten sonra, taşınmazların karar tarihindeki rayice göre değerlerinin belirlenmesi ve bu değerlerin sabit tenkis oranıyla çarpımından bulunacak bedelin ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hangi tarihteki değerlere göre hesaplama yapıldığı anlaşılmayacak şekilde hüküm kurulması yerinde değildir.