Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/107 K.2020/1997

Taraflar arasında görülen davada.

Davacı, Mahalli İskan Komisyonunun 22.12.1992 tarihli kararıyla hak sahibi sayılmalarına karar verilen davalılara 2579 parsel sayılı taşınmazın tahsis edildiğini, yapılan araştırmada davalıların göçebe olmadığı, sabit adres sahibi olduklarının tespit edildiğini, bu durumun hak sahibi olmaya engel teşkil eden durum olması nedeniyle davalıların hak sahipliğine ilişkin 22.12.1992 tarihli Komisyon kararının 05.12.2012 tarihli Mahalli İskan Komisyonu kararıyla kaldırıldığını ileri sürerek, 2579 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 12.07.2013 tarihinde kabul edilen 6495 sayılı Kanun ile 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7. Maddenin 3. Fıkrasında Mülga 2510 Sayılı Kanun döneminde hak sahibi olanların hak sahipliklerinin herhangi bir koşul aranmadan devam edeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-