Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/2057 K.2020/2237

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 294, 295 ve 296 parsel sayılı taşınmazların geldisi olan kök 224 sayılı parselin Suriye uyruklu 29.04.1976 tarihinde ölen Hacı.... oğlu ...(...) adına tespit edildiğini, ...'nın ölümünden sonra taşınmazın mirasçılarına intikal ederek tedavüller gördüğünü ileri sürerek, 1062 sayılı Kanuna göre Hazinece el konulduğu ilişkin şerhin tapu kayıtlarına işlenmesini, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan kayıtların iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Bir kısım davalılar, kök muris...’nın Suriye uyruklu olmadığını, 1062 sayılı Yasa’ya ilişkin şerhin 2008 yılında taşınmazlara konulduğunu, taşınmazları satın aldıkları sırada şerhin bulunmadığını, Türk vatandaşlarından iyiniyetle satın alma ile edindiklerini, TMK’nin 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanmaları gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının iddiasını kanıtlayamadığı ve davalıların TMK’nin 1023. maddesinden istifade edecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-