Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/368 K.2020/3916

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’ın 102 parsel sayılı taşınmazdaki payının tamamını doğrudan, 101 parsel sayılı taşınmazdaki payının tamamını ise ...’ı (davacı) ara malik olarak kullanarak oğlu ...’den torunu olan davalı ...’e; diğer taraftan mirasbırakanları ...’ın ise 255 parsel sayılı taşınmazdaki payından bir kısmını yarı yarıya oğlu olan davalı ... ile ...’in karısı davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiklerini, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali ve tescil istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazları bedellerini ödeyerek satın aldıklarını, muvazaanın bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı ancak 101 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından davalı ...'e temlikinde ara malik olan davacı ...'ın kendi muvazaasına dayanmasının hakkın kötüye kullanılması olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle, 102 ve 255 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tüm davacıların, 101 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise ... dışında kalan davacıların iptal tescil isteklerinin kabulüne karar verilmiş, ...'ın 101 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak açtığı dava reddedilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden, mirasbırakan ...'ın, adına kayıtlı 255 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payını kendi üzerinde bırakıp geriye kalan 2/3 payının çıplak mülkiyetini 19.04.1974 tarihinde yarı yarıya davalılar ... ve ...'ye (...'in eşi) satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakan ...'ın 101 parsel sayılı taşınmazdaki 40/50 payının tamamını 08.02.1989 tarihinde davacı ...'a satış suretiyle temlik ettiği, ...'ın da mirasbırakandan temlik aldığı bu payı 10.10.2005 tarihinde diğer davalı ...'e devrettiği, ayrıca mirasbırakan Aliye'nin 102 parsel sayılı taşınmazdaki payının tamamını 11.05.2005 tarihinde oğlu olan davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakan Aliye tarafından 101 ve 102 parsel sayılı taşınmazların temlikinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenerek bu taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazlarının yerinde görülmediğinden reddine.

Ancak, mirasbırakan Mehmet'in veraset ilamında mirasçı olarak adı geçen ...'nin (mirasbırakanın 2011 yılında ölen kızı Turcan'ın eşi) eksikliğin tamamlatılması yoluyla dosya içerisine getirtilen mirasbırakan Aliye'ye ait Hatay 2. Noterliğinin 26.02.2013 tarihli 3315 yevmiye nolu veraset ilamında mirasçı olarak yer almamasına rağmen, mirasbırakan Mehmet'in veraset ilamı esas alınarak davacılara dava dışı ...'nin payı da eklenmek suretiyle fazla pay verilmesi hatalı olduğu gibi, davası reddedilen ... yönünden davalılar yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması da doğru değildir.

Öte yandan, somut olayda, davacı tanıkları mirasbırakan Mehmet tarafından davalılar ... ve ...'ye pay temliki yapılan 255 parsel sayılı taşınmazın düğün hediyesi olarak verildiğini bildirmişlerdir. Bu durumda, adı geçen davalılara yapılan temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur. Bir başka ifadeyle 255 parsel sayılı taşınmaz yönünden muvazaa iddiası ispat edilememiştir.

Hal böyle olunca, dava konusu 255 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın reddine karar verilmesi, mirasbırakan Aliye tarafından temlik yapılan 101 ve 102 parsel sayılı taşınmazlar yönünden mirasbırakan Aliye'nin Hatay 2. Noterliğinin 26.02.2013 tarihli 3315 yevmiye nolu tarihli veraset ilamındaki payları oranında davacıların adına tescile karar verilmesi, davası reddedilen ... aleyhine davalılar yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.