Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/4346 K.2018/15521

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı asıl davada mirasbırakanı ...’ın maliki olduğu 1906 ada 34 sayılı parseldeki 2 no’lu bağımsız bölümünü davalı torunu ...’a, birleştirilen davada ise maliki olduğu 2942 ada 65 sayılı parseldeki 1 no’lu bağımsız bölümünü davalı torunu ...’a satış göstererek temlik ettiğini, temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ve payı oranında tescil istemiştir.

Davalılar; davayı kabul ettiklerini belirterek dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yüklenmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davaların kabulü ile davacı tarafından doğrudan dava açıldığı, davalıların temerrüde düşürülmediği ve davalıların dava açılmasına sebebiyet vermedikleri gerekçesiyle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ilişkin kararın taraflarca istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.2 maddesi gereğince mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, asıl ve birleştirilen davaların kabulü ile muvazaalı işlemin tarafı olan davalıların dava açılmasına sebep oldukları gerekçesiyle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalıların muvazaalı işlemin tarafı olup, dava açılmadan önce çekişmeli payları davacı yana devretmedikleri, asıl yükümlülüğün davalılara ait olduğu gözetilerek yargılama gideri ve yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretinden davalıların sorumlu tutulmaları suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılar vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Ancak, hükmün 3/1. bendinde asıl ve birleştirilen davalarda peşin ve tamamlama yolu ile olmak üzere toplamda 3.230,94 TL harç alındığı saptandıktan sonra 492 sayılı Yasa’nın 22. maddesi uyarınca 2.378,89 TL karar ve ilam harcı alınması gerektiğinden fazla alınan 852,05 TL’nin davacı tarafa talebi halinde iadesine karar verilmiş olmasına karşın, 3/2. bendinde yeniden toplamda 2.378,89 TL’nin davalılardan tahsili ile Hazineye irad kaydına karar verilmesi, yani mükerrer karar ve ilam harcı tahsil edilmesi doğru değildir.