Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/4494 K.2017/7131

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalı ... ve ... ... vekili ile davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu ... parsel sayılı 30.000 m² miktarlı tarla nitelikli taşınmazın 1.220 m² kısmının İl Özel İdaresi tarafından kamulaştırıldığını, arta kalan 28.780 m² alandan 26.223,73 m² kısmının imar kanunu 18. Maddesi uygulanarak, 2.556,27 m² kaldığını, imar uygulamasına girmeyen 2.556,27 m²'lik kısımın adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın davalılar tarafından işgal edilerek, üzerin ev, baraka, vb. yapılar yapıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, inşaatların yıkımı ve 2008-2012 dönemi için toplam 7.456,61TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişler, davalılardan ... ve ... duruşmada dava konusu taşınmazın davacı kooperatife ait olduğunu bilmeden üzerine ev yaptıklarını, taşınmazın eskiden tapusuz olduğunu bildirmişler, davalı ... ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar ... ... ... ..., ... ve ... yönünden davanın kabulü ile dava konusu 683 parsel sayılı taşınmaza vaki müdahalelerinin menine, 08.02.2016 tarihli fen memuru bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen rapor ve krokide "A, B, C" harfleriyle gösterilen yapıların yıkılmasına, ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile, 1.958,78TL ecrimisilin davalı ...'dan, 3.871,68 TL ecrimisil bedelinin de davalılar ... ve Mehmet Veyis Aktaş'tan müştereken ve müteselsilen, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline ve davalı ...'e yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden, dava konusu ... parsel sayılı 2.2556,27 m² miktarlı tarla nitelikli taşınmaz davacı adına 28.10.2008 tarihli imar işlemi ile kayıtlı iken 24.12.2013 tarihli satış işlemi ile ... adına tescil edildiği, yeni malikin harcını yatırmak suretiyle elatmanın önlenmesi talebi yönünden müdahil olarak davaya devam ettiği, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu neticesinde sadece taşınmazın tespit edilen 239.818,71TL değeri üzerinden tamamlama harcı yatırdığı, ecrimisil talebi yönünden ise davacının harçtan muaf olduğunu belirtmek suretiyle dava açarken ve ıslah yoluyla bedeli artıma talebinde bulunurken harç yatırmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden, davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu; böyle bir davada, 6100 sayılı HMK'nın 120. (1086 sayılı HUMK'un 413.) ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddeleri uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, el atılan yerin ve yıkımı istenen şeyin değeri ile talep edilen ecrimisil toplamından ibaret olacağı kuşkusuzdur (4.3.1953 tarihli ve 10/2 sayılı İBK).

Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Kanunu, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını öngörmüştür.

Ayrıca, 3.5.1944 günlü, 1943/19 esas, 1944/16 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, davacı Kooperatifin harçtan muaf olmadığı, sonradan Tarım Kredi Kooperatifleri Yasasında yapılan değişikliklerin de anılan İçtihadı Birleştirme Kararını ortadan kaldırır nitelikte bulunmadığı gözetildiğinde, harç alınmaksızın yargılamaya devam edilmesi ve karar verilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, öncelikle davada ileri sürülen isteklerden yıkım isteği ile ilgili olarak keşfen saptanan dava değeri üzerinden peşin harcın yeni malik ...’tan, ecrimisil isteği ile ilgili olarak ise davacıdan alınması ve bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.