Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/4925 K.2017/7116

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, imar uygulaması sonucu davalıya ait 1 parsel sayılı taşınmazda yer olan bahçe duvarı ile kuyu ve ağaçların maliki olduğu 2 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığını, davalının elatmasının önlenmesine, yıkıma ve ecrimisile hükmedilmesini istemiştir. Davalı, yıkılması istenen yapı, tesis ve ağaçları imar öncesinde sahibi olduğu kadastral parseli üzerine yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının el atmasının önlenmesine, taşınmazda bulunan taş duvar ve kuyunun yıkılmasına, ağaçların kaldırılmasına, davacı tarafın ecrimisil talebinin reddine, asgari levazım bedelinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine dair verilen karar, Dairece. “Davalı tarafından, yapılan kuyunun basit nitelik taşıyıp taşımadığı ve 3194 sayılı Yasanın 5 ve 20.maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerekeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca yıkılması istenen muhtesatların değerlendirilmesi, bu değerlendirmeye göre 3194 sayılı Yasanın 18.maddesinin gözetilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği yönünden davanın kabulüne ve depo edilen bedelin davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-