Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/5322 K.2020/2908

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... parsel sayılı taşınmazdaki payı annesinin ısrarı ve kiradan pay alacağı telkini üzerine bedelsiz olarak kardeşi davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, bugüne kadar kendisine kira ya da başka bir ödeme yapılmadığını, devre konu pay karşılığının taşınmazdaki binanın bir dairesi ile zemin kat dükkanın 1/4 payına isabet ettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, inanca dayalı davanın 10 yıllık zaman aşımı süresinde açılmadığını, dava konusu payı bedelini ödeyerek satın aldığını, davacı iddiasının yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalının annesi aracılığıyla davacıyı ikna ederek çekişme konusu taşınmaz payını çok düşük bedelle satış göstermek suretiyle edindiği, satış bedeli ödemediği, tarafların gerçek amacının satış olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece “...Davacının çekişme konusu 2345 ada 239 parsel sayılı taşınmazdaki 3/32 payını 23.01.2002 tarihli akitle satış suretiyle kardeşi davalıya temlik ettiği, aynı akitle annesi ve kız kardeşinin de aynı davalıya pay devirleri yaptığı kayden sabittir...Öte yandan,

TMK'nin 6. maddesi ve HMK'nin 190. maddesi hükmü uyarınca iddiasını ispatla mükellef olan davacının eldeki davada olduğu gibi böylesi bir delili bulunmuyorsa nihai olarak başvuracağı çare akidine yönelteceği yemindir. Diğer taraftan, bilindiği üzere, HMK'nin 225. maddesinde açıkça; "yeminin konusu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalardır.

Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır" hükmü düzenlenmiştir.

Hâl böyle olunca, davacının dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayandığı gözetilerek, davacıya davalının kendisinden kaynaklanan (onun zatından sadır olmuş) vakıalar ve fiiller hakkında davalı tarafa yemin önerme olanağının tanınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-