Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/5338 K.2018/757

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'in adına kayıtlı 289 ada 90 parsel sayılı taşınmazdaki 16 numaralı bağımsız bölümünü ikinci eşi olan davalıya mal kaçırmak amacıyla, satış göstermek suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu 16 numaralı bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline, olmadığı takdirde saklı payları oranında tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, muris ile her ikisinin de çalışarak ve bu birikimlerine ek olarak kredi çekip davaya konu taşınmazı birlikte satın aldıklarını,muris ile taşınmazı adlarına yarı yarıya tescil ettirdiklerini, daha sonra bedelini ödemek sureti ile murisin payını da satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,yapılan satış işleminin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye ve çekişmeli taşınmazda mirasbırakana ait ½ payın mirastan mal kaçırma amaçlı olarak ikinci eşi ...’ye temlik edildiği saptanarak davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Ancak davacılar payları oranında tapu iptal tescil isteğinde bulunduklarına göre tapunun iptali ile 1/16 şar payın davacılar adına tescili ile, kalan 11/16 payın davalı üzerinde bırakılması gerekirken infazda sıkıntı yaratacak şekilde 10/16 payın davalı üzerinde bırakılması doğru olmadığı gibi, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden değer olduğu gözetilerek fazla harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davanın 10.000.-TL değer göstererek açıldığı,

mahkemece keşfen dava konusu taşınmazın ½ payının değerinin 100.000 TL olarak belirlendiği, bu değer üzerinden eksik harcın tamamlandığı, davacıların miras payı oranında kabul kararı verildiği halde, harç ve vekalet ücretine davacıların miras payları gözetilerek hükmedilmemesi de isabetsizdir.

Ne var ki, anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının hüküm kısmının. 1.bendindeki “ ... 7. kat 16 nolu bağımsız bölümünün ...” ibaresinden sonra gelen “davacı” sözcüğünün “davalı” olarak, ikinci paragrafındaki “.... davalı ... adına olan tapu kaydının 10/16 pay üzerinden korunarak ...” şeklinde olan cümlesindeki 10/16 rakamının 11/16 olarak düzeltilmesine,

4.paragrafındaki “Harçlar Kanunu hükümlerine göre alınması gereken 5.123.25 TL harcın peşin alınan 148,50 TL ve tamamlama harcı olarak alınan 1.537 TL harçtan mahsubu ile bakiye 3.437.75 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına..” ibaresinin “ 4.269.37 TL harcın peşin alınan 148,50 TL ve tamamlama harcı olarak alınan 1.537 TL harçtan mahsubu ile bakiye 2.583.87 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına..” şeklinde,6.paragrafındaki “Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca takdir edilen 8.400.00 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine” ibaresinin,

“ Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca takdir edilen 7.175.00 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine” şeklinde düzeltilmesine, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2.