Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/2624 K.2019/3020

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan anneleri ...’nun mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda bulunan 197/240 oranındaki payını, 27.08.2012 tarihinde davalı oğlu ...’e, onun da 19.08.2014 tarihinde birlikte yaşadığı davalı ...’a satış yolu ile temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda temlike konu 197/240 oranındaki payın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında mirasçılar adına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakan ... ve babaları ...’le sürekli birlikte yaşadıklarını, ...’da çalıştıklarını ve kazançlarının ortak havuzda toplandığını, satışın gerçek olup mirasbırakanın taşınmazı gerçek sahibine iade etme amacıyla hareket ettiğini, 1999 yılında kanser hastalığına yakalanan mirasbırakana ölümüne değin destek olduklarını, bu nedenle mirasbırakanın minnet duygusuyla temlikte bulunup herhangi bir satış bedeli almadığını, semenin mutlaka para olması gerekmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece Mahkemesince, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olmayıp minnet duygusuyla yapıldığı, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacı yanın istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, esastan reddedilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-