Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/3305 K.2018/15282

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, davacı şirketin maliki olduğu 1559 ada 442 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu dairenin 02.07.2011 tarihinden beri davalı tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullanıldığını, taşınmazın aslında davacı şirketin arşivi olarak kullanılan taşınmaza davalının erişimlerine engel olduğunu ileri sürerek haksız müdahalenin önlenmesine ve şimdilik 5.000 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kendisinin de davacı şirketin ortaklarından olduğunu ve kullanımının haksız olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; “... öncelikle davada ileri sürülen isteklerden el atmanın önlenmesi isteği ile ilgili olarak keşfen saptanan ya da saptanacak olan dava değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir ...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davalının da kayıt maliki olan şirketin ortağı olup tapu kaydında lehine intifa hakkı bulunduğu ve böylece kullanımının haksız olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.02.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-