Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/3596 K.2019/2701

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mirasbırakan ...’in ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını ara malik kullanmak suretiyle oğlu olan davalı ...’a, ...'ın da eşi ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir. Davalılar, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Dosya içeriğine, toplanan delillere; hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mirasbırakan ...'in dava konusu ... sayılı parseldeki payını davalıya temliki işleminin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve bu olgu benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur...

Ancak mirasbırakan ...'in mirasçılık belgesi temin edilmeden, eşi ...'e ait mirasçılık belgesi esas alınarak şüphe ve tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulduğu gibi harç ve vekalet ücretinin taşınmazın dava tarihindeki değeri üzerinden davacının miras payına isabet edecek kısım dikkate alınarak hesap edilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mirasbırakan ...'in mirasçılık belgesi temin edilerek, davacının miras payı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken noksan soruşturma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılar vekilinin esasa yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değeri taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı veya mirasçıların payına isabet eden değerdir.

Somut olayda dava 10.000,00 TL değer gösterilmek ve harçlandırılmak suretiyle açılmış ve yargılama aşamasında 62.200,00 TL üzerinden harç ikmal edilmiş ise de dava konusu taşınmazın davacının miras payı karşılığı değerinin 4.668,70 TL olduğu keşfen saptanmıştır.

Bu durumda, davacı yararına 4.668,70 üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte ise de; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T’nin 12. maddesi gözetilerek davacı yararına hükmedilecek vekalet ücreti maktu vekalet ücretinin altında kalamayacağından davacı yararına 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dava değerini aşan miktar üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi fazla harcın tahsiline karar verilmesi de doğru değildir.

Ne var ki; anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 3. paragrafındaki “Davacı tarafından yapılan 1.057,10 TL harç ve 641,10 TL masraf olmak üzere toplam 1.698,20 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin çıkarılmasına, yerine “ davacı tarafından yapılan 336,06 TL harç ve 641,10 TL masraf olmak üzere toplam 977,16 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafından fazla yatırılan harcın talep halinde iadesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün 4. paragrafındaki “8.002,44 TL” ibaresinin çıkarılmasına, yerine “1.500,00 TL” ibaresinin yazılmasına,