KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2018/375 E., 2018/772 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2018
- Dava türü
- ELATMANIN ÖNLENMESİ-ESKİ HALE GETİRME
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, eski hale getirme davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, eski hale getirme isteminin kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.
Davacı, mülkiyeti hazineye ait 204 parsel sayılı taşınmaza davalıların yapı yapmak ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, eski hale getirme ve el atmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece; el atma olgusunun belirlendiği gerekçesiyle davacının payı oranında elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, zeytin ağaçları dışındaki muhdesatların yıkılmasına karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 204 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile davacı Hazine, davalı ... ve diğer davalının mirasbırakanı adına tapuda kayıtlı olduğu, taşınmaz üzerinde diğer meyve ağaçları yanında 3,5 ve 100 yaşlarında 1770 adet zeytin ağacının bulunduğu anlaşılmaktadır.
Hemen belirtilmelidir ki, 3573 Sayılı Yasa “Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin aşılanması ” ile ilgilidir.
O halde, çekişme konusu 204 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre tarla vasfında olması nedeniyle “3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin aşılanması Hakkındaki Yasa” hükümlerinin somut olayda uygulanamayacağı açıktır.
Hal böyle olunca, çekişme konusu taşınmazdaki zeytin ağaçları yönünden de yıkım kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile zeytin ağaçları dışındaki muhdesatların yıkımına karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2018/375, K. 2018/772, 5 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama