Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/4843 K.2020/3976

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakanları Ahmet’in 3358 parsel (yenileme ile 5201 ada 20 parsel) sayılı taşınmazını davalı oğluna devrettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Asıl ve birleştirilen davada davalı, muvazaanın olmadığının belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece asıl ve birletirilen davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...çekişmeli 3358 sayılı parselin kadastro tespitinin 05.11.1970 tarihinde yapıldığı, mirasbırakanın ise kadastro tespitinden sonra 01.11.1971 tarihinde öldüğü anlaşıldığına göre, Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin eldeki dava bakımından uygulanamayacağı tartışmasızdır. Hal böyle olunca, işin esasına girilerek gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-