Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/4855 K.2020/5286

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 685 ada 3, 4, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların, Tapu Sicil Müdürlüğünün 13.2.2009 tarih ve 772 yevmiye nolu işlemi ile davalı kooperatife 591,30 TL karşılığında satış yolu ile devredildiğini, bu taşınmazların gerçek değerinin çok daha fazla olduğunu, satış için Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmiş olan 12.02.2009 tarihli, Belediye adına Fen Memuru...nin yetkilendirildiğine dair yetki yazısında,

bahsi geçen 23.01.2009 tarihli 36 ve 37 numaralı encümen kararları incelendiğinde,bu kararlarının içeriğinde bahsedilen taşınmazların satışı için Serinhisar Belediye Meclisinin 03.08.2007 tarih ve 47 numaralı kararı ile onay verildiğinin yazılı olduğu, ancak Belediye Meclisinin 03.08.2007 tarih ve 47 numaralı kararı incelendiğinde ise, dava konusu taşınmazların satışı için herhangi bir karar alınmadığı, kararın konusunun başkaca taşınmazlar olduğunun tespit edildiğini, 5393 sayılı Belediye Kanununun 18. maddesinin (e) bendine göre.

Belediye taşınmazlarının satılmasına ancak Belediye meclisinin karar verdiğini, 34. maddesinin (g) bendine göre de bu kararı Belediye encümeninin uyguladığını, davaya konu olan taşınmazların herhangi bir şekilde devredilmesine dair bir meclis kararı bulunmadığından,

Belediye encümeninin kendisine verilmeyen yetkiyi kullanmasının söz konusu olamayacağını, yetki yokluğu nedeniyle dava konusu taşınmazların satışlarının geçersiz olduğunu, dava konusu taşınmazların kooperatif uhdesine geçirilmesinden sonra tapuda tevhid ile 685 ada 9 numaralı olarak tek parsel haline getirildiğini, daha sonra ise bu parselin gene ifraz ettirilmek istendiğine dair Belediyeye talep gelince araştırma ihtiyacı duyularak yukarıda anlatılan hususların tespit edildiğini ileri sürerek dava konusu 685 ada 9 nolu parselin tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Toplu Konut alanı için kamulaştırmayı o tarihlerdeki kanun gereği Mülga Arsa Ofisi Genel Müdürlüğünün yapması gerektiği için, Davacı ... ile Mülga Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü arasında ekte sunmuş oldukları protokol ile kamulaştırma yapılması ve taşınmazların devri konusunda anlaşma imzalandığını.

Arsa Ofisi Genel Müdürlüğünün kamulaştırma işlemini yaptığını, 53.331 m2 arazinin (44 parsel ettiğini) kamulaştırma bedelinin, 1.500.000.000 lira tuttuğunu, bu paranın kooperatifin hesabından Arsa Ofisine gönderildiğini; harç, vergi ve resim kolaylığı olması açısından Arsa Ofisinin tavsiyesi doğrultusunda, paraların kooperatifçe ödenmesine rağmen, tapuların Belediye adına çıktığını, 2009 yılında Arsa Ofisinin bu arsaları satışa çıkardığını ve Belediyece bu arsaların 1995 yılında kendileri tarafından (davalı) ödenen 1.500.000.000 Lira mahsup edildikten sonra 44 parsel halinde 126.000,00 TL’ye satın alındığını,

Belediyenin bu arsaların 40 tanesini sattığını, üzerinde inşaatların bulunduğu 4 adet arsayı, arsa bedeli olarak yatırmış olduğu 1.500.000.000 ETL’ye mahsuben kooperatife, güncellenen fiyat üzerinden temliken tescil davası açmamaları için sattığını, her aşamada iyiniyetli olan kooperatif inşaata başladıktan 5 yıl sonra, meclis kararı yoktu demenin iyiniyet ve dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın satışına karar verildiği 23/01/2009 tarih ve 36 ve 37 sayılı Belediye Encümeni Kararında, 03/08/2007 tarih ve 47 sayılı Serinhisar Belediye Meclis Başkanlığı kararına dayanıldığı, söz konusu belediye meclisi kararında dava konusu taşınmazın satışına ilişkin bir ibare bulunmadığı,

5393 sayılı belediye kanunun 34.maddesi uyarınca Belediye encümeninin ancak belediye meclisinden aldığı yetikiye dayanarak satış işlemi yapabileceği, belediye meclisi kararına dayanmayan belediye encümeninin yapmış olduğu tasarruf işleminin yasal olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk dairesi 06.07.2018 tarihli ilamı ile, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu,

davalı vekilinin istinaf taleplerinin yerinde görülmediği gerekçesi ile 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-