KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2018/4997 E., 2019/1414 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2019
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, dava konusu 759 ada 170 sayılı parseldeki 9 no’lu bağımsız bölümü davalı ...’den 02.03.2012 tarihinde satın aldığını, ...’ın arsa sahiplerinden Sebahat’in oğlu olduğunu, diğer davalı ...’nin de aynı taşınmazda 10 no’lu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalı ... tarafından aleyhine yapılan tahliye istemli icra takibi neticesinde tapu kaydında bağımsız bölüm numaralarının yanlış yazıldığını öğrendiğini, binanın inşaatına esas kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki numaralar ile tapu kaydındaki numaraların birbirini tutmadığını, tüm binada aynı sorun olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarındaki yanlışlığın düzeltilmesini, düzeltilmiş şekliyle tapuya tescilini, mümkün olmazsa şimdilik 80.000,00 TL maddi tazminatın davalı ...’dan tahsilini istemiştir.
Davalı ..., iddianın haksız ve yersiz olduğunu, maliki olduğu 10 no’lu bağımsız bölümü daha önce tanımadığı ve emlakçı vasıtasıyla iletişim kurduğu ...’den bedeli karşılığında satın aldığını, iyiniyetli olduğunu, TMK’nın 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanması gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... celsede, binanın arsa sahibi olduğunu, noterden yapılan anlaşmaya göre kendilerine düşen dairede 1991 yılından 2012 yılına kadar ailesi ile birlikte oturduklarını, oturdukları daire numarasını 9 olarak bildiklerini, 116 m2’lik bir daire olduğunu, daha sonra da davacı ...’e sattığını beyan etmiştir.
Mahkemece, davalı ...’ye yönelik iptal ve tescil isteğinin reddine, davalı ...’a yönelik tazminat isteğinin kısmen kabulü ile 29.330,00 TL’nin davalı ...’dan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2018/4997, K. 2019/1414, 28 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama