Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/104 K.2019/418

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 110 ada 10, 113 ada 3 ve 111 ada 16 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespiti sırasında davalı ... adına, 111 ada 16 parselin bir kısım payının da davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazların davalılar ile ortak mirabırakanları olan....'dan kaldığını ve kendilerinin de taşınmazlarda irsen hak sahibi olduklarını, mirasbırakanın,

109 ada 83 parsel sayılı taşınmazını ise mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak önce dava dışı ....’ya,....tarafından da davalı ...’a temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişler, aşamada dava konusu edilen taşınmazın 111 ada 3 parsel olduğunu ve sehven dava dilekçesine 113 ada 3 parsel yazıldığını bildirmişlerdir.

Davalılar, 110 ada 10 parselin davalı ... tarafından diğer davalı ...’a bağışlandığını, 109 ada 83 parsel sayılı taşınmazın ise mirasbırakan tarafından bazı resmi işlemlerden dolayı önce dava dışı ...'e, ... tarafından da davalı ...’ye temlik edildiğini, mirasbırakanın kanser hastası olduğunu, mirasbırakanla kendilerinin ilgilendiğini, bu bakım karşılığında taşınmazların temlik edildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırmak amacıyla yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Mirasbırakanın tapuda adına kayıtlı payının tamamını satış suretiyle dava dışı ....’ya, ...’in de 30.05.2006 tarihinde aynı payı davalı ...’ye devrettiği ve daha sonra yapılan kadastro tespiti ile 111 ada 16 parsel olarak taşınmazın 158/240 payının davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, dava konusu 109 ada 83 parselin mirasbırakan tarafından 28.09.2000 tarihinde yine dava dışı ...’ya, ... tarafından da 30.05.2006 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle temlik edildiği, dosya kapsımında dinlenen tanık ifadelerine ve davalı ...’nin beyanına göre mirasbırakanın davacı çocukları ile arasının iyi olmadığı,

dava konusu iki taşınmazı da mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak aracı kullanmak suretiyle davalı eşe aktardığı anlaşılmakta olup bu olgular karşısında 111 ada 16 ve 109 ada 83 parseller bakımından davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava konusu 110 ada 10 ve 111 ada 3 parsel sayılı taşınmazlara gelince; her ne kadar mahkemece bu iki taşınmazın temlikinin de muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de; bilindiği üzere, tapuda kayıtlı olmayan taşınmazlar taşınır mal niteliğindedir ve zilyetlikten ibaret olan hakkın devri suretiyle yapılan elden bağışlama sözleşmeleri hiçbir biçim koşuluna bağlı değildir. Bu nedenle de gizlenerek yapılan bağışlama niteliğindeki tasarruf geçerlidir. Mirasbırakan tarafından tapusuz taşınmazların zilyetliğinin devri suretiyle gerçekleştirirken geçerli işlemlere karşı 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmamaktadır.

Somut olayda, 110 ada 10 ve 111 ada 3 parsellerin senetsizden, taksimen davalı ...’ye isabet ettiği, ....’nin de haricen bu iki taşınmazı oğlu davalı ...’a bağışladığı bu nedenle taşınmazların davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, tespitin 17.03.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Yukarıda da ifade edildiği üzere, tapusuz taşınmazlarda mülkiyet teslimle geçeceğinden bu tür taşınmazlar bakımından muris muvazaası iddiasının dinlenmesine olanak bulunmamaktadır.

Ne var ki, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarına ve toplanan delillere göre bu iki parça taşınmazın da mirasbırakana ait olduğu, kadastro tespitinin yanlış yapıldığı, davacıların bu taşınmazlarda miras payının bulunduğu açık olup davacılar 110 ada 10 ve 111 ada 3 parseller yönünden dava dilekçesinde kadastro öncesi nedene dayalı olarak miras haklarına yönelik dava açtıklarına ve davanın kabul edilmiş olması bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir.