Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2019/2639 K.2020/4849

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, ...

Vakfı’ndan olan, 40 ada 12 parsel sayılı taşınmazın, ½ payının ... adına kayıtlı olduğunu, 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 17. maddesi uyarınca vakfı adına tescili gerektiğini ileri sürerek, ... adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalı Hazine, davanın süresinde açılmadığını, vakıf şerhinin 1955 yılında konulduğunu, 2762 sayılı yasanın 2888 sayılı yasayla değişik 29. maddesine gereği taşınmaza bu şekilde şerh konulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece,

2762 sayılı Vakıflar Kanunu 29. maddesi gereğince söz konusu şerh nedeniyle mirasçı bırakmadan vefat eden kayıt malikinin paylarının vakfı adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairece ‘...Davacı ...

İdaresince dava değeri belirtilmeksizin maktu harç alınmak suretiyle dava açılmış olup yargılama sırasında harca esas değer tespiti yapılmadığı ve harç ikmal edilmediği halde yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmesi hatalıdır.

Hal böyle olunca, davacı idareye harç ikmali yaptırılması, ondan sonra yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.’ gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-